برنده هر امتیازی را كه بتواند بدهد ، می دهد جز این كه اصول بنیادی خود را فدا كند

بازنده به خاطر هراس از دادن امتیاز به لجاجت خود ادامه می دهد ، و این در حالی است كه اصول بنیادی اش رفته رفته از بین می رود

برنده ضعفهای خود را به خدمت توانایی هایش می گیرد
بازنده توانایی های خود را هدر میدهد ، زیرا كه آنها را در خدمت ضعفهای خود

 به كار می گیرد

 

برنده در برابر افراد سودمند و ناتوان، یكسان عمل میكند
بازنده به تملق قدرتمندان پرداخته و ضعفا را تحقیر میكند

 

برنده میخواهد مورد احترام دیگران باشد ، اما ذهنش را درگیر آن نمیكند
بازنده برای رسیدن به این هدف ، دست به هر كاری میزند ، اما سرانجام ، با شكست

 روبه رو می شود و به هدف اش نمی رسد

برنده حتی زمانی كه دیگران وی را به عنوان یك خبره می شناسند، می داند كه ،

 هنوز خیلی چیزها را نمیداند

 بازنده میخواهد كه دیگران او را یك خبره بدانند ، و این نكته كه : « بسیار كم می

 داند » را ، هنوز نیاموخته است

برنده گشاده روست ، زیرا كه میتواند بی آنكه خود را تحقیر كند ، بر خطاهای

 خویش بخندد

 بازنده چون حتی در خلوت خویش ، خود را پست و حقیر می شمارد ، در حضور

 دیگران نیز قادر به خندیدن بر خطاهای خود نیست

برنده نسبت به ضعفهای دیگران ، غمخواری میكند ، زیرا ضعفهای خود را درك

 نموده و آنها را پذیرفته است

 بازنده دیگران را به دلیل ضعفهایشان خوار و خفیف می شمارد ، زیرا وجود ضعف در

 درون خود را ، انكار نموده و پنهان میكند

برنده هر كاری كه از دست اش بر آید انجام میدهد ، و اگر سرانجام شكست خورد

 ، به معجزه امید می بندد

 بازنده بدون آنكه كوچكترین تلاشی كند ، به انتظار معجزه می نشیند

برنده تا دم مرگ بیشتر از آنچه كه از دیگران میگیرد ، می دهد
بازنده تا پای جان از این توهم دست بر نمیدارد كه، « پیروزی » یعنی بیش از آنچه

 كه می دهی ، بستانی

برنده هنگامی كه می بیند راهی را كه در پیش گرفته است ، با مسیر زندگانی او

 سازگار نیست ، هراس از ترك كردن آن ، ندارد

 بازنده « نیمه ی راهی » را در پیش گرفته و به آن ، ادامه می دهد ، و اهمیتی      

 نمیدهد كه به كجا منتهی می شود